Miasto i Gmina Wąchock

W 1179 roku nad Kamienną przybyli cystersi. Sprowadził ich tu z Morimondu (Francja) biskup krakowski Gedeon (Getko). Przybyli mnisi przystąpili niezwłocznie do budowy kościoła i klasztoru.

Bardzo ważnym dla rozwoju Wąchocka było utworzenie i około 1315 roku książęcej komory celnej. U schyłku dynastii Piastów wąchockiemu opactwu podlegało 25 wsi o sam Wąchock stał się znaczącą w okolicy osadą.

Do najważniejszego wydarzenia w średniowiecznych dziejach Wąchocka doszło 3 maja 1454 roku, kiedy to za staraniem cystersów król Kazimierz Jagiellończyk nadał osadzie prawa miejskie na prawie magdeburskim. Łącznie z prawami miejskimi król przyznał dla 195-ciu ówczesnych obywateli Wąchocka - serwituty, to jest przywilej do bezpłatnego pozyskiwania z okolicznych lasów określonej ilości drewna budowlanego i opałowego.

W czasie powstania styczniowego Wąchock stał się powstańczą stolicą województwa sandomierskiego. Marian Langiewicz naczelnik powstania zajął na swoją kwaterę dworek "pod kolumnami". W 1864 roku Wąchock utracił prawa miejskie a Gminę przeniesiono do Wielkiej Wsi.

Najważniejszym wydarzeniem w powojennej historii Wąchocka było nadanie od 1 stycznia 1994 roku długo oczekiwanych praw miejskich.

Położenie miasta i gminy Wąchock w strefie atrakcyjnych krajobrazów stwarza doskonałe warunki do rozwoju turystyki. Prawdziwym bogactwem gminy są lasy i grunty leśne (stanowią aż 64% jej obszaru), które obejmują najbardziej urokliwe tereny Puszczy Świętokrzyskiej, Sieradowickiego Parku Krajobrazowego. Dodatkowym atutem są zabytki architektury.